De STEM van Tom Mariën en Stijn Trauwaen

Riem

achter mij groeit de vernieling
traag maar ze bestaat
ik kijk niet om en laat betijen
want ik weet me nauwelijks raad
ik volg de zon ik volg de maan
mijn voeten staan nooit stil
‘k verbrand de aarde achter mij
omdat ik haar niet wil
*
en achter mijn riem
houdt het trillen nooit op
zo ben ik geboren
ik weet dat het nooit stopt
soms kom ik langs een dorp
doorkruis de straten van een stad
waar kinderen gaan huilen en schreeuwen
als ik naar ze lach
het vriest nu er valt sneeuw
in de kamers van mijn hoofd
maar mijn voeten blijven stappen
alsof ze zijn verdoofd
*
en achter mijn riem
houdt het trillen nooit op
zo ben ik geboren
het kan niet dat het stopt

tekst: Tom Marien
muziek: Stijn Trauwaen

Riem is een gedicht dat deel uitmaakt van de voorstelling Tegenkomer die je op 1 juni in cc Vredeberg in Lier kunt zien.

Singer-songwriter Stijn Trauwaen is als muzikant verbonden aan de theatervoorstellingen van het Grote Gelijk.
Tom Marien debuteerde in 2008 met het young adult boek Vlucht. Hij publiceerde korte verhalen en poëzie in allerlei tijdschriften. Begin 2018 verscheen zijn eerste prentenboek Volle Muil.

Hoofdstuk 8, Deel 1: De stilte en de mediarevolutie

Michaël Brijs, naast auteur en pop-idool ook liefhebber van filosofie en non-fictie, ging voor Boeken Toe op bezoek bij professor Antoon Van den Braembussche om met hem te praten over zijn boek De stilte en het onuitsprekelijke. In zes delen exploreren zij dit recente, maar toonaangevende werk.

 

Hoofdstuk 7: Liefde en ongemak

Onze Nederlandse gastredacteur Olaf Risee trekt naar Amsterdam voor een gesprek met Peter Vandermeersch, de Belgische hoofdredacteur van NRC Handelsblad. Een gesprek over acht jaar Nederland, over een veranderende maatschappij, tolerantie, de relativiteit van social media en de kwaliteit van het debat.

De (on)macht van het potlood – Jeroen Janssen

Lies laat haar atelier achter en trekt naar Jeroen Janssen in Gent om te praten over zijn “graphic journalism” en wat hem raakt. Jeroen beschreef en tekende in “Abadaringi” zijn ervaringen met de kunstschool in Rwanda waar hij les gaf tot de genocide uitbrak. Maar ook dichterbij, in Doel, combineert hij pen en potlood om verhalen te vertellen.

In dit hoofdstuk hoor je wat hem naar Rwanda bracht, waar hij zijn inspiratie haalt en welke technieken hij gebruikt om zijn werk vorm te geven. Een gesprek over dreiging, machteloosheid, en waarheid. Over extremisme, digitalisering, en verantwoordelijkheden.